Tilte: Priesthood
Year of creation: 2016
Technique: acrylic on canvas
Size: 70 x 70 cm

AVAILABLE FOR SALE

Sale contact:

• WhatsApp +48 507 152 281 Jacek ( PL / ENG ), 
• Facebook/Messenger
• Instagram

Saatchi Art: www.saatchiart.com/art/Painting-Eugenic-Komando

🇬🇧 Eugenic Komando

Three figures stand facing the viewer, aligned in a rigid formation, as if awaiting a command or the conclusion of a task already carried out. Their presence is heavy and static, suspended outside of narrative time. It remains unclear whether they are about to act or have already completed their role. This uncertainty defines the tone of the scene.

They embody authority, but an authority that shows signs of erosion. The uniform no longer signals order, but its remains. Everything appears positioned correctly, yet nothing feels intact. The bodies seem assembled rather than whole, held together by function rather than coherence.

The faces resist storytelling. Absence, substitution, and deformation are not presented as tragedy or punishment. They exist as facts. As conditions. As results of a process in which usefulness outweighed integrity. These are bodies that have passed selection - bodies allowed to continue.

The title Eugenic Komando opens meaning rather than closes it. A command may signify a unit, a task, a method. It may serve the system or be one of its outcomes. It is unclear whether those who stand before us enforce external decisions or are themselves shaped by the same logic.

The work operates within surrealism that does not invent fantasy, but advances reality by a single step. It belongs to dark surrealism, where the grotesque is not expressive but symptomatic. As dystopian art, the painting does not depict catastrophe in progress, but a state in which catastrophe has become normalized.

There is no visible act of violence. There is only the presence of those for whom violence has ceased to be an event. The tension lies between stillness and potential action, leaving the viewer uncertain whether they are facing perpetrators, survivors, or another iteration of the same mechanism.

🇵🇱 Komando Eugeniczne

Trzy postacie stoją naprzeciw widza, ustawione w sztywnym szeregu, jakby oczekiwały na rozkaz lub na zakończenie czynności już wykonanej. Ich obecność jest ciężka i statyczna, zawieszona poza czasem opowieści. Nie wiadomo, czy są tuż przed działaniem, czy tuż po nim. Ta niepewność wyznacza ton sceny.

Reprezentują władzę, lecz władzę noszącą ślady zużycia. Mundur nie jest już znakiem porządku, lecz jego pozostałością. Wszystko znajduje się na swoim miejscu, a jednak nic nie sprawia wrażenia pełnego. Ciała wyglądają jak złożone z elementów, utrzymywane w całości nie dzięki spójności, lecz dzięki funkcji.

Twarze nie opowiadają historii, raczej ją zatrzymują. Braki, zastępstwa i deformacje nie są ukazane jako tragedia ani kara. Są faktem. Stanem. Rezultatem procesu, w którym użyteczność okazała się ważniejsza niż integralność. To ciała po selekcji - takie, które zostały dopuszczone dalej.

Tytuł Komando Eugeniczne nie domyka znaczeń, lecz je otwiera. Komando może oznaczać oddział, zadanie, sposób działania. Może być narzędziem systemu albo jednym z jego wytworów. Nie wiadomo, czy stojący przed nami wykonują cudze decyzje, czy sami zostali przez nie ukształtowani.

Obraz funkcjonuje w obszarze surrealizmu, który nie tworzy fantazji, lecz przesuwa realność o jeden krok. To mroczny surrealizm, w którym groteska nie jest ekspresją, lecz objawem. Jako sztuka dystopijna praca nie pokazuje katastrofy w trakcie - pokazuje stan po jej normalizacji.

Nie ma tu przedstawionego aktu przemocy. Jest obecność tych, dla których przemoc przestała być wydarzeniem. Napięcie rodzi się pomiędzy bezruchem a możliwością działania i nie pozwala jednoznacznie rozstrzygnąć, czy widz patrzy na sprawców, ocalałych, czy kolejny etap tego samego mechanizmu.

🇮🇹 Commando Eugenico

Tre figure stanno di fronte allo spettatore, disposte in una formazione rigida, come se attendessero un ordine o la conclusione di un compito già svolto. La loro presenza è pesante e immobile, sospesa al di fuori di una narrazione temporale. Non è chiaro se stiano per agire o se abbiano appena terminato. Questa incertezza definisce il tono della scena.

Rappresentano l’autorità, ma un’autorità logorata. L’uniforme non segnala più ordine, bensì ciò che ne resta. Tutto sembra collocato correttamente, eppure nulla appare integro. I corpi danno l’impressione di essere assemblati, mantenuti insieme dalla funzione più che dalla coerenza.

I volti non raccontano una storia, piuttosto la interrompono. Assenze, sostituzioni e deformazioni non sono presentate come tragedia o punizione. Esistono come fatti. Come condizioni. Come esiti di un processo in cui l’utilità ha superato l’integrità. Sono corpi che hanno superato la selezione - corpi autorizzati a continuare.

Il titolo Commando Eugenico apre il significato invece di chiuderlo. Commando può indicare un’unità, un compito, un metodo. Può essere uno strumento del sistema oppure uno dei suoi prodotti. Non è chiaro se le figure che abbiamo davanti eseguano decisioni esterne o se siano state modellate dalla stessa logica.

L’opera si colloca in un surrealismo che non inventa fantasia, ma spinge la realtà di un solo passo oltre. È un surrealismo oscuro, in cui il grottesco non è espressivo ma sintomatico. Come arte distopica, il dipinto non rappresenta la catastrofe in atto, bensì uno stato in cui la catastrofe è stata normalizzata.

Non è visibile alcun atto di violenza. C’è solo la presenza di chi per la violenza ha smesso di considerarla un evento. La tensione nasce tra immobilità e possibilità di azione e lascia aperta la domanda se ci troviamo davanti a carnefici, superstiti o a una nuova iterazione dello stesso meccanismo.

🇯🇵 優生コマンド

三つの人物が観る者の正面に立ち、硬直した隊列を成している。まるで命令を待っているか、すでに遂行された行為の終わりを待っているかのようだ。その存在は重く、静止し、物語の時間から切り離されている。行動の直前なのか直後なのかは判然としない。その曖昧さが場面の緊張を形作っている。

彼らは権威を体現しているが、それはすでに摩耗した権威である。制服は秩序の象徴というより、その残骸のように見える。すべてが正しい位置にあるようでいて、どこか完結していない。身体は一体として存在するというより、機能によってつなぎ合わされた構造のように感じられる。

顔は物語を語らない。むしろ物語を遮断する。不在や代替、変形は悲劇や罰として描かれない。事実として、状態として存在している。完全さより有用性が優先された過程の結果である。これらは選別を通過した身体 - 次へ進むことを許された身体である。

タイトルの 優生コマンド は意味を閉じるのではなく、開く。コマンドは部隊であり、役割であり、方法でもある。それは制度の道具かもしれないし、その産物かもしれない。目の前の存在が他者の決定を実行しているのか、それとも同じ論理によって形作られた存在なのかは明確ではない。

この作品のシュルレアリスムは幻想を作り出すのではなく、現実を一歩先へ押し出す。ここでの暗いシュルレアリスムは、グロテスクを表現ではなく症状として扱う。ディストピア芸術として、本作は進行中の破綻ではなく、破綻が日常化された状態を示している。

暴力の瞬間は描かれていない。ただ、暴力がもはや出来事ではなくなった者たちの存在がある。静止と行動の可能性の間に張り詰めた緊張があり、観る者は彼らが加害者なのか、生存者なのか、それとも同じ仕組みの次の段階なのかを断定できない。

🇨🇳 优生突击队

三个人物正面站立，排列成僵硬的队形，仿佛在等待命令，或等待已经完成之事的最终确认。他们的存在沉重而静止，脱离了明确的叙事时间。无法判断这是行动之前，还是行动之后。这种不确定性构成了画面的核心张力。

他们象征着权威，但这是已经被消耗的权威。制服不再传达秩序，而更像秩序的残余。一切似乎各就各位，却没有任何东西显得完整。身体更像是被拼接而成，由功能维系，而非由整体性支撑。

面孔拒绝讲述故事。缺失、替代与变形并未被呈现为悲剧或惩罚，而是作为事实存在，作为状态存在。这是一个有用性胜过完整性的过程所留下的结果。这些身体已经通过了筛选 - 被允许继续存在。

标题 优生突击队 并不限定意义，而是将其打开。突击队可以指一个小队、一项任务、一种运作方式。它既可能是系统的工具，也可能是系统的产物。站在我们面前的，是执行他人决策的存在，还是被同一逻辑塑造的存在，并不清楚。

作品中的超现实主义并非制造幻想，而是将现实推进一步。它属于黑暗超现实主义，怪诞并非表达情绪，而是显现症状。作为反乌托邦艺术，这幅作品呈现的不是正在发生的灾难，而是灾难被正常化后的状态。

画面中没有直接的暴力行为。只有那些对暴力已不再将其视为事件之人的存在。紧张感存在于静止与行动可能性之间，使观者无法确定自己面对的是加害者、幸存者，还是同一机制的又一次延伸。