Tilte: Old Disguise
Year of creation: 2007
Technique: drawing on paper
Size: A4, framed with passe-partout 30 x 40 cm
AVAILABLE FOR SALE
Sale contact:
- WhatsApp +48 507 152 281 Jacek ( PL / ENG ),
- Facebook/Messenger
Saatchi Art: https://www.saatchiart.com/art/Drawing-Old-Disguise/
🇬🇧 Old Disguise - Artist Statement
This drawing was created at a threshold moment. At a time when pregnancy was not yet a memory, but a daily experience - physical, emotional, total. Old Costume records a state of being in between: between a former identity and a role that was only beginning to take shape.
The pregnant female figure is shown without a head, deprived of individual features. Her body becomes a carrier of process rather than a portrait of a specific person. The clothes hanger embedded in the shoulders is not an ironic prop, but a metaphor for pregnancy as a temporary form - a garment that is worn, yet does not fully belong. The body adopts a new shape, a new function, a new meaning, while remaining aware that this state is transitional.
The red color of the skin refers to the intensity of the experience: tension, emotional excess, the lack of distance from one’s own body. It is a color of inner agitation, but also of physiology - intimate and not entirely domesticated. The high-heeled shoes symbolize what must be set aside: previous roles, gestures, and ways of inhabiting the world. The kneeling position is not an act of submission, but an expression of responsibility - a turning of attention toward another being that is still forming.
The absence of the head is crucial. It signals that what we encounter is not a woman, but her discarded form. Pregnancy is presented as a stage that, once completed, becomes memory - intense, yet closed. Old Costume is a trace of a state in which the “I” expands into “we”, and the boundaries of identity are displaced.
The drawing carries ambivalence. It records both fulfillment and loss. It holds euphoria, fear, apathy, melancholy - the emotional oscillation associated with pregnancy and the later recollection of it. It speaks of absolute closeness and longing for it, of nostalgia for a condition that was singular and impossible to repeat.
What remains essential, however, is what emerged beyond intention. Old Costume became a work open to projection. It provoked strong reactions, extreme interpretations, and long discussions about the role of women, motherhood, bodily autonomy, and reproductive rights. This multiplicity of readings does not dilute the work - it reveals its latent tension.
For me, this drawing is a memory.
For others, it has become a point of rupture.
And it is precisely within that difference that its enduring force resides.
🇵🇱 Stare Przebranie - Oświadczenie artystki
Ten rysunek powstał w momencie granicznym. W czasie, gdy ciąża nie była jeszcze wspomnieniem, lecz codziennym doświadczeniem - fizycznym, emocjonalnym, totalnym. Stare Przebranie jest zapisem bycia „pomiędzy”: pomiędzy dawną tożsamością a rolą, która dopiero się konstytuowała.
Postać kobiety przedstawiona została bez głowy, jak przedmiot pozbawiony indywidualnych rysów. Jej ciało staje się nośnikiem procesu, nie portretem konkretnej osoby. Zastępujący ramiona wieszak nie jest rekwizytem ironii, lecz metaforą ciąży jako formy tymczasowej - ubrania, które się nosi, ale które nie należy do końca. Ciało przyjmuje nowy kształt, nową funkcję, nowe znaczenie, jednocześnie wiedząc, że ten stan jest przejściowy.
Czerwień skóry odnosi się do intensywności tego doświadczenia: napięcia, emocjonalnego nadmiaru, braku dystansu do własnego ciała. To kolor wewnętrznego poruszenia, ale też fizjologii - bliski, nie do końca oswojony. Buty na wysokim obcasie symbolizują to, co musi zostać odłożone: dotychczasowe role, gesty, sposoby bycia. Klęcząca pozycja nie jest aktem uległości, lecz wyrazem odpowiedzialności - skierowania uwagi ku innemu istnieniu, które dopiero się kształtuje.
Brak głowy jest kluczowy. To sygnał, że mamy do czynienia nie z „kobietą”, lecz z jej porzuconą formą. Ciąża ukazana została jako etap, który po zakończeniu staje się wspomnieniem - intensywnym, lecz zamkniętym. Stare Przebranie to ślad po stanie, w którym „ja” rozszerza się w „my”, a granice własnej tożsamości ulegają przesunięciu.
Rysunek niesie w sobie ambiwalencję. Jest jednocześnie zapisem spełnienia i utraty. Zawiera euforię, lęk, apatię, melancholię - emocjonalną huśtawkę związaną z okresem ciąży i późniejszym jej wspominaniem. Mówi o absolutnej bliskości i tęsknocie za nią, o nostalgii za stanem jednorazowym, niemożliwym do powtórzenia.
Istotne pozostaje jednak to, co wydarzyło się poza intencją. Stare Przebranie stało się pracą otwartą na projekcje. Wywoływało silne reakcje, skrajne interpretacje i długie dyskusje o roli kobiety, macierzyństwie, cielesności i prawach reprodukcyjnych. Ta wielość odczytań nie osłabia pracy - ujawnia jej napięciowy potencjał.
Dla mnie jest to rysunek-wspomnienie.
Dla innych - punkt pęknięcia.
I właśnie w tej różnicy ujawnia się jego trwała siła.
🇮🇹 Vecchio Costume - Dichiarazione dell’artista
Questo disegno è nato in un momento di passaggio. In un tempo in cui la gravidanza non era ancora memoria, ma esperienza quotidiana - fisica, emotiva, totale. Vecchio Costume registra uno stato di sospensione: tra un’identità precedente e un ruolo che stava appena prendendo forma.
La figura femminile gravida è rappresentata senza testa, privata di tratti individuali. Il corpo diventa veicolo di un processo, non il ritratto di una persona specifica. La gruccia integrata nelle spalle non è un elemento ironico, ma una metafora della gravidanza come forma temporanea - un abito che si indossa, ma che non appartiene del tutto. Il corpo assume una nuova forma, una nuova funzione, un nuovo significato, nella consapevolezza della transitorietà di questa condizione.
Il rosso della pelle rimanda all’intensità dell’esperienza: tensione, eccesso emotivo, assenza di distanza dal proprio corpo. È un colore di agitazione interna, ma anche di fisiologia - intima e non completamente addomesticata. Le scarpe con il tacco alto simboleggiano ciò che deve essere messo da parte: ruoli precedenti, gesti, modi di abitare il mondo. La posizione in ginocchio non indica sottomissione, ma responsabilità - uno spostamento dell’attenzione verso un’altra vita che sta prendendo forma.
L’assenza della testa è essenziale. Indica che non siamo di fronte a una donna, ma a una forma dismessa. La gravidanza è presentata come una fase che, una volta conclusa, diventa memoria - intensa, ma chiusa. Vecchio Costume è una traccia di uno stato in cui l’“io” si espande in “noi” e i confini dell’identità vengono ridefiniti.
Il disegno è carico di ambivalenza. Registra allo stesso tempo compimento e perdita. Contiene euforia, paura, apatia, malinconia - l’oscillazione emotiva legata alla gravidanza e al suo ricordo successivo. Parla di una vicinanza assoluta e della nostalgia che ne deriva, di una condizione unica e irripetibile.
Ciò che conta, tuttavia, è ciò che è emerso oltre l’intenzione. Vecchio Costume è diventato un’opera aperta alla proiezione. Ha generato reazioni forti, interpretazioni estreme e lunghe discussioni sul ruolo della donna, sulla maternità, sul corpo e sui diritti riproduttivi. Questa pluralità di letture non indebolisce l’opera - ne rivela la tensione interna.
Per me, questo disegno è un ricordo.
Per altri, è un punto di frattura.
Ed è proprio in questa differenza che risiede la sua forza duratura.
🇯🇵 古い仮装 - 作家ステートメント
このドローイングは、境界の時間に制作された。妊娠がまだ記憶ではなく、日常そのものであった時期 - 肉体的で、感情的で、全面的な経験だった。古い仮装は、かつての自己と、形を持ち始めたばかりの新たな役割との間にある状態を記録している。
妊娠した女性像は頭部を欠き、個人性を剥奪されている。身体は一人の人物の肖像ではなく、プロセスの担い手となる。肩に組み込まれたハンガーは皮肉ではなく、妊娠を一時的な形態 - 着用されるが完全には所有されない衣服として示す比喩である。身体は新しい形、新しい機能、新しい意味を引き受けながらも、それが通過的な状態であることを知っている。
皮膚の赤は、この経験の強度を示している。緊張、感情の過剰、自分自身の身体から距離を取れない状態。それは内的な動揺の色であり、同時に生理の色でもある - 親密で、完全には飼い慣らされていない。ハイヒールは、一時的に手放されるものの象徴であり、これまでの役割や身振り、生き方を示す。膝をつく姿勢は服従ではなく、形成されつつある他者への責任を示している。
頭部の欠如は決定的である。そこに描かれているのは「女性」ではなく、脱ぎ捨てられた形態であることを示唆する。妊娠は完結後に記憶となる段階として提示される - 強烈だが閉じられたものとして。古い仮装は、「私」が「私たち」へと拡張される状態の痕跡である。
このドローイングは両義性を孕む。充足と喪失を同時に記録する。多幸感、不安、無気力、憂鬱 - 妊娠とその後の回想に伴う感情の揺れを内包している。それは絶対的な近さと、それを失った後の郷愁について語る。
しかし重要なのは、意図を超えて生じたものだ。古い仮装は投影に開かれた作品となり、女性の役割、母性、身体、リプロダクティブ・ライツについて激しい反応と議論を引き起こした。その多様な解釈こそが、この作品の緊張を浮かび上がらせている。
私にとって、このドローイングは記憶である。
他者にとって、それは断裂点となった。
その差異の中にこそ、この作品の持続的な力がある。
🇨🇳 旧装束 - 艺术家陈述
这幅绘画诞生于一个临界时刻。当怀孕尚未成为记忆，而是一种日常体验 - 身体的、情感的、全面的。旧装束记录的是一种“介于其间”的状态：介于曾经的自我与正在形成的新角色之间。
孕妇形象被描绘为无头状态，剥离了个体特征。身体不再是具体人物的肖像，而成为过程的承载体。嵌入肩部的衣架并非讽刺，而是将怀孕视为一种暂时形态的隐喻 - 被穿戴，却不完全属于自身。身体接受新的形状、新的功能、新的意义，同时也意识到这一状态的过渡性。
皮肤的红色指向这种体验的强度：紧张、情感的过量、与自身身体缺乏距离感。这是一种内在骚动的颜色，同时也是生理性的 - 亲密而未被完全驯服。高跟鞋象征着必须被暂时放下的事物：先前的角色、姿态与生活方式。跪姿并非屈服，而是责任的体现 - 将注意力转向正在形成的另一个生命。
头部的缺失至关重要。它表明画面中的并非“女人”，而是一种被卸下的形态。怀孕被呈现为一个阶段，在结束后转化为记忆 - 强烈却封闭。旧装束是“我”向“我们”扩展的痕迹，是身份边界发生位移的记录。
这幅作品蕴含着矛盾性。它同时记录了完成与失去。包含狂喜、恐惧、冷漠、忧郁 - 与怀孕及其回忆相关的情绪摆荡。它谈论的是极致的亲密，以及对这种亲密的怀念，对一种不可重复状态的乡愁。
然而，真正重要的是超出意图所发生的一切。旧装束成为一件向投射敞开的作品，引发了关于女性角色、母性、身体与生育权利的激烈反应与长期讨论。多重解读并未削弱作品，反而揭示了其潜在张力。
对我而言，这幅作品是记忆。
对他人而言，它成为断裂点。
正是在这种差异之中，它的持久力量得以显现。